شهد بعضهم بالزنا غدوة و الآخرون عشية ، أو بعضهم في زاوية مخصوصة ، أو بيت و الآخرون في غيره حدوا للقذف . و ظاهر كلام المصنف و غيره أنه لا بد من ذكر الثلاثة في الشهادة و الاتفاق عليها ، فلو أطلقوا ، أو بعضهم حدوا ، و إن لم يتحقق الاختلاف مع احتمال الاكتفاء بالإطلاق ، لإطلاق الأخبار السابقة و غيرها . و اشتراط عدم الاختلاف حيث يقيدون بأحد الثلاثة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ب : غير از آنچه گففته شد شرط است كه شهود از نظر فعل و زمان و مكان باهم در شهادت متفق باشند يعنى جملگى شهادت دهند كه فعل زنا در يك مكان و يك زمان اتفاق افتاده است از اينرو اگر باهم اختلاف نمايند جملگى حدّ مىخورند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اين است كه چهار شاهد زنا بايد در شهادت به فعل از نظر وقوع فعل در زمان و مكان باهم اتّفاق داشته باشند فلذا اگر در يكى از اين امور باهم اختلاف داشته باشند مثلا برخى از ايشان وقوع فعل را بر كيفيّت مخصوصى توصيف كرده كه ديگران وجه وقوع آن را بر خلاف آن گفته باشند مثل اينكه بعضى از آنها گفتند كه زن و مرد در حال عريان بودن مرتكب اين فعل شده و ديگران ادّعاء كردند كه فاعل و مفعول در حالى كه لباس بتن داشتند فعل مزبور را انجام داده‌اند . يا برخى از شهود شهادت دادند كه زنا در صبح واقع شده و بعضى ديگر آن را واقع در شب دانستند . يا بعضى از آنها گفتند فعل در گوشه مخصوص يا خانه‌اى واقع شده